Агар дар дуконҳо пайдо карда натавонам, аз шахсонеро, ки медонам онҳо ин рӯзномаро доимо мехонанд, хоҳиш мекунам то онро барои муддати кутоҳ ба ман бидиҳанд. Ҳар чанд дар "Рӯзгор" мақолаҳои аҷиб ба назар мерасанд, вале барои ман саҳифаҳоеро, ки дар он шеъру ҳикояҳо ҷо дода шудаанд ва саҳифаҳое, ки дар он дар хусуси санъаткорони тоҷик ва афғони сухан меравад, хеле писанд аст. Ҳикояти "Ашки модагург" маро хеле мутаассир сохт.

Дар охир ба Шумо миннатдории худро барои чопи ҳикояи шогирдонаам, ки онро муаллима Шарифова Шаҳодат ба редаксияи Шумо фиристода буд, арз мекунам: ба ростӣ боварӣ надоштам, ки навиштаи ман ҳам дар ин ҳафтанома ба табъ мерасад. Аммо "Рӯзгор"-и ҳамабин навиштаҳои маро сарфи назар накард. Аз Худованди Карим хоҳонам, ки рӯзгораш бобаракат ва бардавом бошад. Ҳоло аз навиштаҳои худ ҳикоятеро бароятон мефиристам. Қаблан онро ба устодонам хонда додам. Баъд аз муҳокимаи онҳо ва ҳидояти некашон он ҳикояти шогирдонаро ба Шумо мефиристам. Шояд ба қавли устодон "Дар ин гард ғуборе бошад".

Бо эҳтиром хонандаи синфи 7 "А" мактаби таҳсилоти умумии №54 ноҳияи Рӯдакӣ Зӯҳро Аҳмадова.

Пиразан ва муйсафеди меҳнаткаш

Боре шунида будам, ки дар замонҳои хеле қадим дар як деҳае муйсафед ва пиразане зиндагӣ мекарданд. Онҳо соҳиби фарзанд нашуда бошанд ҳам бисёр меҳнатдӯст ва меҳнаткаш буданд.

Ризқу рӯзиашонро аз меҳнати ҳалоли худ пайдо мекарданд. Агар фасли тирамоҳ наздик мешуд онҳо ба мисли мӯрчаҳои меҳнаткаш меҳнат мекарданду барои зимистон захира тайёр мекарданд. Фасли баҳор айёми кишту кор буд, муйсафед як миқдор гандумро гирифта ба назди пиразан бурду гуфт: Кампир! Биё ин донаҳоро бикорем, то дар фасли зимистон азоб накашем. Кампир гуфт:

-Эҳ муйсафед, аз куҷо қувватам мондааст, рафта ҳамсояро бигӯ то ба мо кӯмак бикунад. Муйсафед ноилоҷ ба назди дари ҳамсоя меравад, то бошад ки ба онҳо кӯмак расонад. Вай ҳамсояааш бисёр шахси танбал, ки буд ба ҳар гуна баҳонаҳо ҳоҳиши муйсафедро рад кард ва ба онҳо кӯмак нарасонд. Муйсафед бо ҳамроҳии кампираш бо як азобу машаққат заминро ҷуфт карда гандумҳоро коштанд.

Хушаҳои гандум сар кашида баромаданд ва пухта расиданд. Муйсафед барои гандумҳоро дарав кардан боз ба назди ҳамсояааш ба хотири кӯмак пурсидан омад. Ин дафъа низ ҳамсояааш бо ҳар гуна баҳона ба муйсафед кӯмак накард. Муйсафед боз бо ҳамроҳии кампираш гандумҳоро дарав карда, ба назди осиёб бурда орд карданд. Ҳамин тавр, онҳо бо меҳнати ҳалоли худ соҳиби якчанд халта орд шуданд.

Вале ҳамсояе, ки ба муйсафед кумак накарду ҳаргуна баҳонаҳоро бофт, дар зимистон азобҳои зиёд кашид ва файзу баракат низ аз хонаи ӯ кайҳо рафта буд.

Бале, мо бояд калонсолонро ҳурмату эҳтиром кунем. Агар кӯмак пурсанд, рад накунем. Орзу ва майлу хоҳиши онҳоро фаҳмида, барои иҷрои он кӯшиш кунем.

Зӯҳро Аҳмадова, хонандаи синфи 7 "А" мактаби таҳсилоти умумии №54 ноҳияи Рӯдакӣ