ҲУКМИ МАЗМАЗА ВА ИСТИНШОҚ БАРОИ РӮЗАДОР

Аз силсилаи посухҳои Юсуф Қарзовӣ

Суол: баъзе мегӯянд: мазмаза ва истиншоқ дар вузӯ, ба рӯзаи рӯзадор осеб мерасонад, ин гуфтаи онон то чӣ андоза сиҳҳат дорад?

Ҷавоб: Мазмаза ва истиншоқ (шустани даҳону бинӣ дар вақти таҳорат кардан), бино ба фатвои пешвоёни мазоҳиб: Абӯҳанифа ва Молику Шофеъӣ ҷузъи мустаҳабботи вузӯ ҳастанд ва бино ба фатвои Имом Аҳмад, ҷузъе аз шустушуи сурат ба ҳисоб меоянд ва инсон ба ин ду амал амр шудааст.

Бинобар ин, анҷоми он ду хоҳ воҷиб бошанд ё мустаҳаб, шахси рӯзадор ва ғайри рӯзадор набояд онро тарк намоянд, албатта, вазифаи шахси мусалмон ин аст, ки дар айёми рӯзадорӣ дар мазмазаву истиншоқ, ҳаммонанди рӯзҳое, ки рӯзадор нест, зиёдаравӣ ва ифрот накунад, ҳамон тавре, ки ривоят шудааст, Паёмбари Худо (с) мефармуд: «Изастаншақта фааблиғ илла ан такуна соиман»(Ба ҳангоми истиншоқ обро ба интиҳои бинӣ бирасон, магар ин ки рӯзадор бошӣ), {Шофеъӣ ва Аҳмад ва муҳаддисин ва Байҳақӣ онро ривоят кардаанд}.

Бинобар ин, ҳаргоҳ шахси рӯзадор дар ҳини вузӯ гирифтан амали мазмаза ва истиншоқро анҷом дод ва бидуни инки амадӣ дар кор бошад ё зиёдаравӣ кунад. Об дар гулӯи ӯ фурӯ рафт, рӯзааш саҳеҳ мебошад, чунон ки агар гарду хоки роҳ ё зарраҳои орд, вориди гулӯи шавад, ё магасе дохили гулӯи ӯ биравад, боз рӯзаашро ботил намекунад. Чунин мавориде, ҳама аз ҷумла хатоҳои бахшуда шуданӣ барои ин уммат мебошанд агар чӣ баъзе аз пешвоёни мазоҳиби исломӣ дар ин бора назари мухолиф доранд.

Ҳатто, мазмаза (шустани даҳон) дар ғайри вузӯ гирифтан низ, модоме ки об ба ҳалқ нарасад, осибе ба рӯза намерасонад. Вал Лоҳу аълам

Таҳияи Амруллоҳи Низом, «Рӯзгор»