Сарвари рӯзгорсоз ва Пешвои ваҳдатофари миллат

5-уми октябр — Рӯзи зодрӯзи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонва ҳамзамон Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аст. Ин ду санаи таърихӣ дар тақвими миллии мо пайванди амиқи рамзӣ доранд, зеро маҳз бо кӯшишҳои ин шахсияти бузург рӯзгори тираи замони ҷанги шаҳрвандӣ ба рӯзгори ободу босуботи имрӯза табдил ёфт ва забони модарии мо мақоми воқеии худро дар ҷаҳон пайдо намуд.

Сомонаи «Рӯзгор» ҳамаи ҳамватанон ва хонандагони азизро ба ин муносибат таҳният гуфта, назаре ба нақши таърихии Пешвои миллат дар сохтмони рӯзгори нави тоҷикон меафканад.

Аз вартаи ҳалокат то соҳили наҷот

Рӯзгори ҳар як миллат шеву фарозҳои зиёде дорад. Дар оғози солҳои 90-уми асри гузашта, халқи тоҷик дар вартаи нестшавӣ ва парокандагӣ қарор дошт. Дар чунин шароити ҳассос ва тақдирсоз, фарзанди фарзонаи миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, роҳбарии давлатро ба зимма гирифта, ҷони худро ба гарав монд ва сулҳу ваҳдатро ба хонадони ҳар як тоҷикистонӣ бозгардонд.

Шиори таърихии ӯ: «Ман ба шумо сулҳ меорам!» танҳо як калима набуд, балки барномаи амалии рӯзгори нав гардид. Бозгардонидани беш аз як миллион гурезаҳо ба ватан, барқарор кардани сохти конститутсионӣ ва аз нав сохтани зерсохторҳои харобшудаи кишвар маҳз натиҷаи иродаи қавӣ ва сиёсати сулҳҷӯёнаи Пешвои миллат мебошад.

Рӯзгори обод ва ҳадафҳои стратегӣ

Имрӯз Тоҷикистон таҳти роҳбарии Президенти худ ба дастовардҳои бузурги иқтисодиву иҷтимоӣ ноил шудааст. Озодии энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти озуқаворӣ ва саноатикунонии шитоббахши кишвар чор ҳадафи стратегие мебошанд, ки сифати рӯзгори мардуми моро ба куллӣ тағйир доданд.

Бунёди шоҳроҳҳо, нақбҳо ва аз ҳама муҳим — НБО-и Роғун, ки кохи нури Тоҷикистон аст, симои ватани моро дар харитаи ҷаҳон ҳамчун як давлати рӯ ба рушд ва мустақил муаррифӣ кард.

Саҳми Пешвои миллат дар эҳёи фарҳанг ва забон

Барои сомонаи «Рӯзгор», ки ҳамеша ба масъалаҳои фарҳангӣ ва таърихӣ таваҷҷуҳи хос дорад, зикри ин нукта муҳим аст, ки муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон на танҳо роҳбари сиёсӣ, балки ҳомии фарҳанг ва заминагузори эҳёи ҳувияти миллист.

Рӯзи забони давлатӣ: Тасодуф нест, ки Рӯзи забони давлатӣ маҳз ба 5-уми октябр рост меояд. Саҳми ҷаноби олӣ дар ҳифз, рушд ва софдории забони тоҷикӣ, инчунин устувор гардонидани мақоми он дар арсаи байналмилалӣ (аз ҷумла суханрониҳо бо забони тоҷикӣ аз минбари СММ) беназир аст.

Арҷгузорӣ ба бузургон: Чопи китоби «Шоҳнома»-и Ҳаким Фирдавсӣ ва дастрас намудани китоби «Тоҷикон»-и аллома Бобоҷон Ғафуров ба ҳар як хонадони тоҷик нишони авҷи маърифатпарварии роҳбари давлат аст.

Дипломатияи об ва эътирофи ҷаҳонӣ

Президенти Тоҷикистон ҳамчун ташаббускори глобалӣ дар масъалаҳои об ва иқлим дар ҷаҳон шинохта шудааст. Пешниҳодҳои Тоҷикистон дар мавриди «Об барои рушди устувор» ва ҳифзи пиряхҳо аз ҷониби Созмони Милали Муттаҳид қабул гардиданд, ки ин обрӯю эътибори кишвар ва роҳбари онро дар сатҳи байналмилалӣ боз ҳам баландтар бардошт.

Хулосаи «Рӯзгор»

Рӯзгори муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон — ин рӯзгори хидмати содиқона ба халқ ва Ватан аст. Мактаби давлатдории ӯ барои ҷавонони имрӯзу фардо намунаи барҷастаи ватандӯстӣ, таҳаммулгароӣ ва ҷасорат мебошад.

Дар ин рӯзи фархунда, мо ба Сарвари давлат, Пешвои маҳбуби миллат тансиҳатӣ, умри дарози бобаракат ва дар кори созандагиву ободонии Тоҷикистони азиз зафарҳои нав ба нав таманно дорем!

Зодрӯз муборак, Пешвои рӯзгорсози миллат!

Ҷаҳонгири Султон, “Рӯзгор”