Дипломатияи фарҳангӣ ва неруи ҷавонон: Уфуқҳои нави ҳамкории Душанбе ва Масқат

Рӯзгори муосир ва рушди устувори ҷомеаро бе таҳкими пайвандҳои маънавӣ, эҳёи арзишҳои фарҳангӣ ва сармоягузорӣ ба насли ҷавон тасаввур кардан имконнопазир аст. Маҳз ҳамин се меҳвари калидӣ заминаи музокироти навбатии Тоҷикистонро бо яке аз кишварҳои пешрафтаи халиҷ ниҳод.

Дар шаҳри Масқат мулоқоти Сафири Фавқулода ва Мухтори Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Салтанати Умон Зубайдулло Зубайдзода бо Вазири фарҳанг, варзиш ва ҷавонони ин кишвар Саид Сауд ибни Ҳилол ибни Ҳамад Ал-Бусаидӣ баргузор гардид. Дипломат ва ходими давлатии Умон вазъи кунунӣ ва дурнамои робитаҳои дуҷонибаро мавриди таҳлили ҷиддӣ қарор доданд.

Табодули таҷриба ва рушди касбии мутахассисон

Ҷонибҳо ба хулосае омаданд, ки барои рушди соҳаҳои фарҳангу варзиш, пеш аз ҳама, таҳкими робитаҳои мустақим миёни муассисаҳои соҳавии ду кишвар зарур аст. Дар ин замина, самтҳои зерини ҳамкорӣ мувофиқи мақсад дониста шуданд:

- Табодули дониш ва таҷрибаи амалӣ дар бахши сиёсати ҷавонон ва варзиш;

- Баланд бардоштани сатҳи ихтисоси мутахассисони соҳавӣ;

- Ба роҳ мондани ҳамкории мустақим ва зич миёни сохторҳои дахлдори Тоҷикистону Умон.

Заминаи ҳуқуқӣ ва сафарҳои расмӣ

Яке аз қадамҳои амалие, ки дар нишаст мавриди таваҷҷуҳи хосса қарор гирифт, омодагӣ ба таҳия ва ба имзо расонидани санадҳои нави дуҷонибаи ҳамкорӣ дар соҳаҳои фарҳанг ва варзиш мебошад. Ин ҳуҷҷатҳо заминаи қонуниро барои лоиҳаҳои муштарак фароҳам меоранд.

Ҳамчунин, густариши робитаҳо тавассути ташкили сафарҳои расмии роҳбарон ва намояндагони ниҳодҳои фарҳангиву варзишии ду мамлакат ба нақша гирифта шуд, ки ин амр ба наздикии бештари ду миллат мусоидат хоҳад кард.

Ин муколамаи созанда нишон медиҳад, ки Тоҷикистон дар сиёсати хориҷии худ ба тарбияи насли наврас ва муаррифии фарҳанги бойи миллӣ дар ҷаҳони араб аҳамияти аввалиндараҷа медиҳад.

“Рӯзгор”