Хотираҳои ширин аз Аҳмад Зоҳир

(Бо истинод ба китоби «Аҳмад Зоҳир садои ишқ асту дилтангӣ», Душанбе, 2021, саҳ. 187-252, 256-273)

«Агар Аҳмад Зоҳир зинда мебуд, ӯро ба орзуе, ки дар дил дошт, мересонидам» – мегӯяд Забиҳуллоҳи Амонёр, дӯст ва шогирдаш. Дар ин китоб суханони даҳҳо дӯст, ҳамкор ва алоқамандони ӯ ҷамъ оварда шудаанд.

Забиҳуллоҳи Амонёр: дӯст ва шогирд. Амонёр мегӯяд: «Ман 47 суруд дар радио бо Аҳмад Зоҳир сабт кардам. Ӯ бениҳоят пок буд. Ҳарфҳои занбозӣ дурӯғ аст. Вақте ҷасадро оварданд, пешонааш сӯрох буд, тир зада буданд» (саҳ. 188-189).

Ҷавоншери Ҳайдарӣ: коргардони филми «Алмоси Шарқ». Ҷавоншери Ҳайдарӣ дар литсейи "Ҳабибия" якҷо бо Аҳмад Зоҳир таҳсил кардааст. Ӯ дар бораи сафарҳояш ба Тоҷикистон мегӯяд: «Вақте дар бозорҳои Душанбе филмбардорӣ мекардем, аз мо пул намегирифтанд, мегуфтанд: "Шумо барои Аҳмад Зоҳир кор мекунед?"» (саҳ. 194-195).

Халил Роғиб: драмнавоз. Халил Роғиб мутриби дастаи Аҳмад Зоҳир буд. Ў нақл мекунад, ки аввалин сурудҳо дар студияи хонагии домоди Довудхон сабт шудаанд. Ў ҳамчунин тасдиқ мекунад, ки Аҳмад Зоҳир дар телевизиони Эрон се суруд сабт карда буд, аммо онҳо гум шудаанд (саҳ. 239-242).

Абдуллоҳи Эътимодӣ: «70 дар сади драмҳоро ман кор кардам». Эътимодӣ мегӯяд: «Мо то рӯзи маргаш ҳамроҳ будем. Вақте ҷасади ӯро дидам, пешониаш сӯрох буд, тир зада буданд» (саҳ. 243-245).

Меҳриниссо: шоирае, ки бо ӯ суруд хонд. Меҳриниссо, ки дар хонааш Аҳмад Зоҳир меҳмон шуда буд, мегӯяд: «Ў садои аккордеонашро баланд карду суруд хонду ман дар он лаҳза таваллуди тозае кардам» (саҳ. 223-224). Ӯ дар бораи шеъри худ «Садои ту садои резиши борон» ёдовар мешавад.

Гулназар Келдӣ: суруд шифо овард. Гулназар Келдӣ, шоири тоҷик, нақл мекунад, ки вақте шеъри Мирзо Турсунзода «Туро сад бор…» дар бемористон ба устод Турсунзода овард, марди бемор аз шунидани садои Аҳмад Зоҳир ба ҳуш омад (саҳ. 269-270).

Ёддоштҳои дӯстон ва ҳамзамонон Аҳмад Зоҳирро ҳамчун одами содадил, пурмеҳр, бекина ва беандоза ҳунардўст нишон медиҳанд. Ин ҳикоёт барои онҳое, ки ӯро надидаанд, шояд аз сад мақола муҳимтар бошад.

Субҳиддини Султон, "Рӯзгор"